

Sergiler, 9 Mart-15 Nisan 2006 tarihleri arasında Milli Reasürans Sanat Galerisi’nde
13 Mart-30 Nisan 2006 tarihleri arasında Proje 4L Elgiz Çağdaş Sanat Müzesi Proje Odası: Artvarium’da izlenebilir
Aynı zamanda sergi için bir kitap hazırlandı.
İlk sergisini 1970 yılında henüz bir öğrenciyken açan Balkan Naci İslimyeli 35. sanat yılını bir dizi etkinlikle kutluyor. Sanatçı, önümüzdeki yıllara yayılacak bu etkinliklerin birincisi; MATAH adlı projesini iki ayrı mekanda, Performans-Video-Fotoğraf ve Enstalasyon biçimleriyle sunuyor.
“Proje 4L Elgiz Çağdaş Sanat Müzesi Proje Odası: Artvarium” ve “Milli Reasürans Galerisi”nde; Mart-Nisan 2006 tarihlerinde gerçekleştirilecek olan bu etkinliklerde sanatçı yaklaşık 70 parçalık “giysi-heykel” tasarımlarını canlı mankenler üzerinde ve yerleştirme biçimleriyle sunacak.
1990 yılında New York’ta açtığı “Straight-Jacket / Deli Gömleği” sergisi ile “giysi tuallere” vurucu bir başlangıç yapmış olan sanatçı, bu konsepti 2003 yılındaki “Ölü Kızlara Ağıt” ve 2005 yılında Saraybosna’da açtığı “Okula Gidememiş Çocuklar” enstalasyonlarıyla sürdürmüştü.
Balkan Naci İslimyeli’nin MATAH’ı kuşkusuz, otuz yıllık bir sanat üretiminin içinde belirgin bir çizgi oluşturan giysi konusunun ulaştığı son görüntü ve yorumdur. Ve kuşkusuz, bu yapıt, Türkiye ekonomisi içinde yaşamsal bir boyutu olan tekstil ve giyim sanayii olgusunu, genel olarak tüketim kültürü içinde bireyin kendini kanıtlamak için kullandığı en etkin araç olarak görünen ve arkasında tüketim fetişizmin saklandığı gövde ve giysi konusunu ve aşırı tüketim ve gösteri sürecini bütün boyutlarıyla yaşayan toplumun eleştirisini içeriyor.
İslimyeli, bu üretimin araştırma, bulma ve esin kaynağı olarak Istanbul’un geleneksel çarşılarını, Mahmutpaşa ve Tahtakale’yi seçiyor. MA-TAH, bu iki semtin birleşiminden oluşan çift anlamlı bir sözcük. Burada hem bir dil oyunu söz konusu, çünkü matah hem küçümseme ya da alay duygusu ile yüklü mal, şey, kişi anlamına geliyor ve doğrudan yapıtın gösterdiği alanı işaret ediyor; hem de İslimyeli’nin yapıtlarıyla geçmiş ve bugün arasında kurduğu bağlantıları. Mahmutpaşa ve Tahtakale’nin göstergeleri İslimyeli’nin üretim amaçlarına çok uygun. Bu iki sanayi ve ticaret mahallesi Istanbul’da geçmiş ve bugün arasındaki gerilimin çözülmesi güç ikilemlerini barındırıyor: Çarpık sanayileşmeyi aşamayan Istanbul için hala değerini koruyan ve bir bakıma insan ilişkilerinine dayanan modası geçmiş ekonomiyi korumakta direnen bir bölge, kitlenin tüketim arzularını doyuran, daha doğrusu refah sınıfları ile yoksul sınıflar arasındaki açıklığın psikolojik açıdan dengelendiği bir Pazar, aynı zamanda bütün ikincil ve üçüncül üretim yeniliklerinin piyasaya sunulduğu bir vitrin.